Mijn eerste werkweek na mijn vakantie begint zondagavond om 20.00 uur. Dat geeft een raar gevoel, manlief en kinderen beginnen morgenvroeg weer maar voor mij begint het nu al. Mijn fototas met spullen staat klaar want we hebben 2 dames die elk moment kunnen bevallen, maar aan mijn vlucht tas met eten ben ik nog niet toegekomen … maar hopen dat er vannacht niks gebeurd.

Maandag:
De dag begint met de kindjes naar de summer school te brengen. Het is best spannend zo’n eerste keer met nieuwe juffen (die Engels spreken), school t-shirts en nog geen idee wie er bij je in de groep zitten dus blijf ik even. Als de kindjes naar binnen gaan en de ouders weg moeten rij ik gauw weer naar huis voor een adviesgesprek. Gelukkig kan dit gesprek door gaan aangezien er zich nog geen geboorte heeft aangekondigd. Na het gesprek lunch ik even snel en besef dat we echt helemaal niks aan eten voor mij in huis hebben. Dat eten van mij is wel een dingetje. Doordat ik gluten- en lactose vrij moet eten kan ik niet zomaar bij de mensen thuis of in het ziekenhuis iets eten, dus geen beschuit met muisjes voor mij maar eigen gebakken energie voeding. Manlief beloofd boodschappen te doen (nu hij een middagje thuis is voor de kids) zodat ik hopelijk morgenochtend wat kan bakken om mee te nemen tijdens de geboortes. Gauw weer in de auto en op naar Marjolein voor werkoverleg, marjolein is ervan overtuigd dat alle baby’s tegelijk komen deze week (ik hoop het niet) ’s Avonds nog een waardevol geboortegesprek en dan duik ik veel te laat (23.30uur) voor een oproepbare week mijn bed in. Maar ons bed is niet leeg, mijn zoontje ligt heerlijk in mijn bed te slapen (toch spannend dat mama misschien ineens weg moet en zo’n zomerschool)… mmmm dat wordt niet lekker slapen vannacht met dat bewegelijke mannetje naast mij. Ik hoop dat ik er vannacht niet uit hoef voor een bevalling.

Dinsdag:
’s Ochtends blijkt dat mijn man heerlijke wortel cupcakes heeft gemaakt en een lunchtrommel met groente heeft klaar gezet voor het geval ik weg moet, hoef ik niet weg dan heb ik een lekkere lunch. Heel fijn dat er goed voor mij wordt gezorgd. Ik hoop zo dat er vandaag geen geboorte komt want voor vandaag heb ik geen oppas (en ophaalservice van school) kunnen vinden. Dus blijf alsjeblieft zitten baby’s…
Eerst langs de leverancier van onze fotoafdrukken om onze bestellingen op te halen, dan gelijk door om de kindjes naar summer school brengen en om 10.00 uur is het tijd om hard aan de slag te gaan met mega to-do lijst. Na 2 uur hard werken is het al weer tijd om de kindjes op te halen. Op de terugweg even tanken want de tank moet wel goed gevuld zijn als ik weg moet voor een bevalling en hij is nu toch echt wel leeg. Samen met zoonlief (die het graag wilde doen) vullen we de tank weer.
Thuis gekomen besluiten de kindjes heerlijk te gaan zwemmen in het buitenbad. Ik besluit nog even een wasje te wassen. Zo met dit mooie weer kan dat prima, dan zijn vanavond mijn kleren voor een eventuele geboorte wel weer schoon en droog. En dan kruip ik weer achter de computer.
We krijgen een berichtje dat een van onze mama’s gestript is, dat ze hopen dat de bevalling uit zichzelf begint en anders wordt er zaterdag ingeleid. Joehoe zaterdag dus een baby, of eerder natuurlijk maar dat is in ieder geval eentje deze week .
’s Avonds ga ik samen met de kids douchen zodat ik lekker fris ben mocht ik ’s nachts weg moeten. Ik ben blij als het avond is en ik geen geboorteoproep heb gehad. Dankjewel baby’s dat jullie zijn blijven zitten vandaag, vanaf nu mogen jullie komen want de rest van de week heb ik eventuele oppas kunnen regelen. Ik ga op tijd mijn bed in maar ook nu komt er weer een mannetje met de mededeling dat het zo warm is op zijn kamer (zolder) en hij niet kan slapen of hij alsjeblieft bij mama mag slapen. Ik slaap al half dus “Ja hoor” is het antwoord. Gezellig maar ’s nachts denk ik ships niet handig want zo slaap ik niet goed.

Woensdag:
Weer een nieuwe dag voor de summer school, ik breng de kindjes weer heen en dit keer haalt een hele lieve vriendin ze op zodat ik rustig naar een geboorte zou kunnen of even door kan werken. Het wordt het laatste. Er kan lekker worden gestreept op mijn to do-lijst, heerlijk! ’s Middags haal ik de kindjes weer op en ’s avonds duik ik gelijk met hun mijn bed in, ik heb wel wat slaap nodig na die slechte nachten van de afgelopen dagen. Om 20.30 uur lig ik in mijn bed en hoop vandaag goed te kunnen slapen want ik ben zo moe.

Donderdag:
Weer eerst de kindjes naar summer school brengen en duidelijk aangeven dat als ik naar een geboorte toe moet mijn vriendin ze weer op komt halen. Thuis gekomen heb ik een mooi adviesgesprek en als die afgelopen is kan ik de kindjes weer ophalen. Ze zijn blij dat ik er ben. “ Je hoefde dus gelukkig nog niet weg” Nee dat hoefde niet, ondertussen geeft mama nummer 2 ook een update: nog geen ontsluiting, zaterdag een ballonnetje en dan verwachten we zondag in te kunnen leiden. Dat wordt een druk weekendje met zaterdag en zondag een baby en vrijdagavond onze mini shoots.  Wie weet begint er toch een bevalling eerder, afwachten maar.
’s Middags rijden we met alle fotospullen nog even op en neer naar assen om de nieuwe bso te bekijken waar de kindjes na de vakantie 1 middag heen gaan. Alle fotospullen gaan mee voor het geval ik weg zou moeten naar een bevalling.
’s Avonds nog druk aan het werk met albums ontwerpen en die nieuwe computer te installeren. Wat een werk is dat zeg al je voorinstellingen, koppelingen, favorieten, lettertypes en nog zoveel meer overzetten. Om 23.00 uur geef ik het op, nog niet alles klaar maar het is al veel te laat. Hopelijk mag ik wederom een heel nachtje slapen.

Vrijdag:
Dat goed slapen lukte dus niet, om 01.00 uur lag ik nog te piekeren… ppffff naja dan vanmiddag misschien even een uurtje in de hangmat slapen. De kindjes worden vandaag door papa naar summer school gebracht en opgehaald. Ik ben nog maar net aan het werk of we krijgen een berichtje dat mama 1 nu ingeleid wordt. Oehhh spannend dat wordt vandaag een baby. Afwachten hoe het verloopt.
Ik besluit niet naar de eindpresentatie van mijn kindjes te gaan zodat ik gelijk weg kan mocht dat nodig zijn. Ik bel manlief of hij foto’s en een filmpje wil maken zodat ik het nog wel kan zien. Ik check mijn camera’s en duik in de koelkast om te kijken wat ik te eten mee kan nemen(of dat ik snel nog iets moet maken). Alles zet ik klaar en nu is het maar afwachten.  Ik ga niet stil zitten tijdens het wachten, ik werk lekker door. Ik maak een prachtig album op, schrijf een blog en rond de vormgeving van iets nieuws af.
De kindjes komen thuis en zijn helemaal enthousiast over hun eindpresentatie. Ik bekijk alle foto’s en filmpjes, zo leuk om te zien en te luisteren naar de verhalen.
De updates zijn hoopvol, de weeën worden pittiger. Thuis besluiten we op tijd te eten zodat ik gegeten heb als ik weg moet. De kindjes maken zich klaar voor de ballon fiesta in Meerstad, helaas kan ik dit jaar niet mee maar ik mag straks een mooie first48hours reportage maken. En dan ineens om rond kwart voor zes een appje dat het persen gaat beginnen. Ik pak gelijk mijn spullen en rij naar het umcg. Vandaag leg ik de eerste uurtje na de geboorte vast. Een bijzonder mooie en waardevolle reportage, de eerste uurtjes met je kleintje, de controles en de ontmoeting met grote broer en familie. Als ik aan het eind van de avond thuis kom zet ik alle foto’s op de computer, maak een back-up, leeg de kaartjes en laad de batterijen op want je weet nooit of ik vannacht weer weg moet.

Zaterdag:
Ik had in de planning om lekker een rust dag te nemen want morgen moet ik toch echt op pad aangezien mama 2 dan wordt ingeleid (of zal de kleine toch eerder komen). Er ligt nog veel werk dus ik besluit toch wat werk proberen te doen, uiteindelijk zit ik weer veel te lang achter de computer. ’s Middags krijgen we een berichtje dat de ballon geplaatst is bij mama 2 en dat er weeën zijn om de 8-10 minuten. Oeeehhh spannend zou ik dan toch vandaag de volgende reportage mogen maken? Ik besluit nu toch echt even mijn rust te pakken en installeer me in de tuin met een boek, lekker in het zonnetje. Helaas eind van de middag komt er een berichtje dat het afgezwakt is. ’s Avonds hebben we nog even contact en hopen we allemaal op een goede nacht en een mooie bevalling de volgende dag.

Zondag:
Zo dat was een slechte nacht, veel wakker en vroeg wakker. Het eerste berichtje was ook lekker vroeg, vliezen gebroken en de inleiding is begonnen. Joehoe dat wordt een baby vandaag Rond 10 uur zijn er al hele pittige weeën en papa is voor alsnog niet jaloers. Ik besluit om mijn spullen te pakken en rustig heen te gaan, dat is maar goed ook want ineens komt het berichtje: 5 cm. Terwijl mijn kids hun laatste vakantiedag vieren samen met papa rij ik naar het OZG Winschoten om een prachtige geboorte te filmen. Tijdens de uurtjes dat ik aanwezig ben zie ik ineens 23 gemiste berichten, help!!! Bij mama 4 zijn de vliezen gebroken! Gelukkig heeft Marjolein aangegeven dat ik al op pad ben en dat zij voor het gezin klaar staat. Pfff wat ontzettend fijn dat we met z’n 2-en zijn en Marjolein het over kan nemen.
Ik geniet van een prachtige geboorte met een enorm lieve en tedere grote broer. Heel bijzonder hoe ik deze geboorte op film vast mag leggen.
Als ik ’s avonds thuis kom ben ik kapot. Mijn armen en rug zijn nog niet goed ingespeeld op het filmen en dat merk ik helaas, dat wordt enorme spierpijn volgende week.
De bevalling van mama 4 is helaas niet op gang gekomen, maandagochtend wordt ze ingeleid en mag Marjolein een prachtige geboortereportage maken. We overleggen dat ik nog wel op scherp blijf staan (telefoon aan, kids opvang regel en alles klaar heb staan) voor het geval mama 3 maandag ook gaat bevallen…