De geboorte van Abe in het martini ziekenhuis in groningen | geboortefotograaf groningen

Geboortereportage en zwangerschap
Cécile & Wilfred vertelden tijdens het kennismakingsgesprek dat ze kiezen voor geboortefotografie omdat ze het zo’n waardevolle herinnering vinden. De zwangerschap was pittig en terwijl Cécile en Wilfred niet konden wachten om hun kindje te ontmoeten maakte hij nog geen aanstalten om zich te laten zien. De 40 weken werden tot grote verrassing gepasseerd en ook de 41 weken werden afgetikt. Tijdens de laatste controles was er weinig vruchtwater en werd er een grote baby verwacht. Dus hadden ze maandags een nieuwe controle gepland staan. Cécile & Wilfred hadden sterk de wens om thuis te bevallen maar op advies van de gynaecoloog werd toch besloten om de bevalling in te gaan leiden de volgende dag.

Inleiding
Wat zagen ze daar vooraf tegen op, gelukkig kunnen ze beide achteraf zeggen dat dat enorm is meegevallen.
In de ochtend wordt gestart met de inleiding en krijgen we een foto via de app doorgestuurd van twee aanstaande ouders, helemaal klaar om hun kindje in hun armen te hebben. De weeënopwekkers worden ieder half uur iets verhoogd en rond het middaguur is er nog niet heel veel activiteit. Rond 15.00 u zit Cécile op 3/4 cm ontsluiting en zijn de weeën goed op gang gekomen. Vanaf dat moment is het voor ons altijd een beetje een wip-wap helemaal voor een eerste kindje. Ga je rijden met kans dat je veel te vroeg bent of wacht je nog even af met de kans dat het laatste stukje ineens razendsnel gaat. We spreken af dat ik nog even wacht en we worden goed op de hoogte gehouden. Een klein uurtje later komen de weeën wel heel snel achter elkaar en begint Cécile het steeds zwaarder te krijgen. Om 16.00 u eet ik thuis alvast mijn warme maaltijd en we spreken af dat ik rond half 6 in het ziekenhuis ben

Ontsluiting
Wanneer ik in het ziekenhuis aan kom zie ik dat Cécile het zwaar heeft. Ze vangt met een prachtige focus haar weeën op maar ze zijn ook erg pittig. Ze zoekt haar steun bij Wilfred en het is prachtig om te zien hoe ze op elkaar in gespeeld zijn deze laatste uurtjes. Het is toch altijd even zoeken wat je partner nodig heeft van je qua steun en wat wel of juist niet helpend is. Geen bevalling is hierin gelijk. De ontsluiting vordert gestaag naar 5 cm de afgelopen uren en ik zie direct dat dit best een teleurstelling is voor Cécile terwijl ze al 3 uur lang pittige weeën opvangt. Pijnstilling komt ter sprake en waar ze zich eerst zwak voelde om hiervoor te kiezen besluit ze toch voor de ruggenprik te gaan. Een uurtje later komt er een ontspannen Cécile weer de kamer in gereden. Dat hier zo’n drempel op zit dat snapt ze helemaal niet. Wilfred & Cécile eten wat en proberen dan even een rustmomentje te pakken. Tot veel rusten komt het niet omdat de kleine Freddie (ja zo noemen we hem al de hele avond in de verloskamer) wat dipt met zijn hartslag. Dit wordt continu goed in de gaten gehouden en gelukkig zijn de controles op zuurstof gehalte in het bloed steeds keurig. Rond 22.00 u zit Cécile op 6/7 cm ontsluiting. De weeënopwekkers worden op de hoogste stand gezet en nu moet er toch iets gaan gebeuren. Op de gang overleg ik alvast even met de verpleegkundige wat de stappen zullen zijn mocht het een keizersnede worden en of ik mee mag. Die berichten zijn positief maar we gaan er met elkaar voor dat het een mooie natuurlijke bevalling wordt. Laat het laatste stukje maar vlot gaan!

geboortefotograaf groningen

Volledige ontsluiting
Wanneer de verloskundige van de nachtdienst haar eerste controle doet valt het woord. VO = volledige ontsluiting. Wilfred & Cécile weten niet wat ze horen en er heerst enorme euforie in de verloskamer. Yes, die laatste cm’s zijn dus toch nog gekomen tegen ieders verwachting in. Vooral tegen de verwachting in van Cécile en Wilfred zelf. Het laatste stukje van de bevalling kan dus beginnen en de ruggenprik wordt verlaagd zodat Cécile de druk meer gaat voelen om actief mee te persen. Wanneer ze dit voelt gaat de laatste fase heel voorspoedig. We zien steeds een beetje meer van Freddie zijn bolletje en ik ben onwijs nieuwsgierig naar dit mannetje en natuurlijk zijn echte naam.

Pittige start
Wanneer het hoofdje is geboren en Cécile met de laatste perswee de kleine geboren laat worden scheurt de navelstreng af. Het personeel handelt adequaat en wanneer Abe (ja dat is toch zijn echte naam geworden) laat zien dat hij het zwaar heeft wordt hij door middel van wat lucht op zijn longetjes ondersteunt op de opvangtafel. Tijdens het kennismakingsgesprek bespreken we eigenlijk altijd vooraf waar de voorkeur ligt van ouders in zo’n situatie. Blijf ik bij mama of fotografeer ik zoveel mogelijk de momenten van de kleine. Ik wist dus wat van mij verwacht werd en ook dat foto’s juist nu voor Cécile enorm belangrijk zouden zijn. Abe laat gelukkig steeds meer van zich horen en ik loop even naar Cécile om haar de eerste foto’s te laten zien van haar zoon. Ze is in alle hectiek mama geworden maar het is niet de start zoals we allemaal zo hadden gewenst. Abe wordt ter observatie even opgevangen op de kinder IC en wanneer hij in zijn warme couveuse ligt probeert Cécile een eerste glimp op te vangen van haar zoontje en raakt ze zijn zachte perzik huidje aan.

Kinder IC
Samen met Wilfred lopen wij achter de couveuse aan waar als eerste Abe wordt gewogen, 4515 gram een flink jongen. Mij vallen vooral zijn prachtige grote voeten op.
Abe wordt fijn op zijn buikje gelegd en hij doet het goed. Wilfred blijft dichtbij Abe en legt lief zijn hand op zijn ruggetje. Wanneer Abe een beetje begint te mopperen begint Wilfred te zingen. Wat een liefdevol tafereel zo midden in de nacht op een donkere afdeling waar 1 spot gericht is op het liefdevol zingen van Wilfred.

Het gezin
Wanneer Wilfred Abe heeft getroost loopt hij terug naar de kraamafdeling om Cécile op te halen. In bed wordt ze de afdeling op gereden. Wat een ontlading wanneer ze eindelijk haar zoon mag bewonderen en in haar armen mag nemen. Dat moment waar ze zo naar uit hadden gekeken was daar dan eindelijk een paar uur na de geboorte. Abe probeert een beetje uit de borst te drinken. Dan is het tijd om zijn eerste kleertjes aan te doen en Wilfred vraagt of hij Abe dan ook nog even vast mag houden. Het is inmiddels vroeg in de ochtend en we besluiten dat het tijd is om de rust op te zoeken. Abe wordt in zijn wiegje gelegd voor nog een paar uurtjes extra aan de monitor en Wilfred & Cécile gaan naar de kraamafdeling.

Een week later
Een week later ga ik in de vroege ochtend even langs het gezin. Ze zijn fijn thuis, we kletsen na en met mijn aanwezigheid en de foto’s vallen meer en meer puzzelstukjes op hun plek. Ik laat het filmpje zien welke ik heb gemaakt van de geboortefoto’s en korte stukjes film. Tranen vloeien van emoties en vooral ook dankbaarheid dat er nu zo’n gezonde baby in de box ligt na een pittige start. Het is fijn om ze alle drie terug te zien.

Lieve Wilfred, Cécile & Abe
Heel veel geluk gewenst met z’n drietjes! Jullie zijn een prachtig gezin!
Lekker aan elkaar wenen de komende tijd en fijn met elkaar zijn.

Liefs Marjolein & Annemiek

geboortefotograaf groningen
geboortefotograaf groningen