onzichtbaarbijmij
on_zichtbaarbijmij
onzichtbaarbijmij

Onzichtbaar bij mij

Een krachtig project die de dagelijkse rituelen laat zien van gezinnen. Puur en eerlijk om zichtbaar te maken dat ieder kindje zijn/haar eigen plekje heeft binnen het gezin ook na het overlijden. Een kindje onzichtbaar, maar zo zichtbaar wanneer je goed kijkt!

18 Januari 2011 werd ik voor het eerst mama. Een dapper klein vechtertje met zijn 620gram en 28cm. Hij kwam veel te vroeg en zijn gevecht was oneerlijk waardoor ik helaas na twee dagen afscheid van hem heb moeten nemen.
Je wereld staat op zijn kop. Je voelt trots en liefde en tegelijk een enorme leegte en gemis.
Alles wat je kunt doen voor je kindje grijp je aan, het zorgen heb je als een soort instinct in je wanneer je een kindje krijgt. Nu moest ik zorgen voor hem op een hele andere manier en moest ik zorgen voor mijn eigen verdriet.
In de weken na het overlijden van Ruben* ging ik door in een soort overlevingsmodus.
Het werd moeilijker naar mate de weken vorderden, was er straks niets meer wat ik voor hem kon doen?
Het afronden van het fotoalbum was iets waar ik erg lang tegenaan heb gehikt.
Het voelde als een afsluiting van iets wat ik helemaal niet wilde afsluiten. Want hoe kun je je kindje afsluiten? Dat kan toch nooit?

Nu 8 jaar later weet ik dat er altijd momenten blijven komen. Dat Ruben* altijd onderdeel uitmaakt van mijn gezin. Onzichtbaar maar toch heel zichtbaar voor hen die echt goed kijken. Of er nou broertjes of zusjes zijn geboren, geen kindjes (nog) zijn geboren, je als ouders uit elkaar gaat. Wat je leven ook brengt, je kindje(s) horen altijd bij je!

Dat is wat ik in mijn project onzichtbaar bij mij op een ongedwongen manier wil vastleggen.
Niet geposeerd, niet gestuurd maar de momenten zoals ze er echt zijn binnen jullie gezin.

Heb jij helaas ook een kindje verloren en vond jij het ook zo moeilijk om dingen af te sluiten?
Heeft jouw kindje (of kindjes) nog altijd een waardevol plekje binnen het gezin?
Ik ben heel nieuwsgierig naar jullie verhaal en maak met liefde een waardevolle herinnering voor jullie.

Ik hoor heel graag van je!

Hoe ziet zo’n reportage eruit?

Ik kom een paar uurtjes meedraaien in jouw/jullie gezin en leg op een ongedwongen manier het gezinsleven vast. Zonder te poseren, zonder in de camera te hoeven kijken. Daarbij laat ik zien hoe ook je overleden kindje een rol speelt binnen het gezinsleven. Voor de gezinnen waar ik reeds ben geweest is het een hele bijzondere dag geworden. Even voelbaar en zichtbaar ook ouder zijn van je onzichtbare kindje(s).

Lieve woorden van anderen

on_zichtbaarbijmij

Marielle, mama van Tuur*

Bedankt voor de bijzondere ochtend. Naast de foto’s is het ook gewoon fijn om het zo over Tuur te hebben.
Ik blijf maar naar de foto’s kijken. Bizar hoe belangrijk het dus blijkbaar is om ze samen te hebben. En vooral dat ze zo intens kijkt.

on_zichtbaarbijmij

Yalou, mama van Niene*

Wauw marjolein!
Wat ontzettend maar dan ook ontzettend mooi! Een mooi verjaardagscadeau voor Niene, echt perfect gewoon.

on_zichtbaarbijmij

Reni, mama van Valentijn*

Wauw Marjolein, wat prachtig! Ben er erg ontroerd door. Bedankt voor de waardevolle en warme middag. Het was heel bijzonder om weer even een moment volledig voor Valentijn te hebben.

on_zichtbaarbijmij
on_zichtbaarbijmij
on_zichtbaarbijmij

Interesse in een ‘Onzichtbaar bij mij’ fotoreportage?

Via het formulier kun je contact met ons opnemen.